که در کوچه های تاریک قلبم به دنبالش می گشتم .خیلی وقت بود که دیگر هیچ ماهی شبهایم را

مهتابی نمی کرد. هیچ خورشیدی روزهایم را روشن نمی ساخت.از همه چیز ناامید بودم نشستم روی

زمین از تنهایی زیاد فریاد می زدم اما کسی نبود که بشنود دنبال یک نفر می گشتم که شنونده ی

خوبی برای دردهای دلم باشد برایم تکیه گاهی باشد ارامش دهنده ام باشد و به زندگی امیدوارم کند .

خیلی گشتم ......سر انجام ان کسی را که به دنبالش می گشتم پیدا کردم. ان تکیه گاهم ماه و 

خورشید شبها و روزهایم تو هستی .ای تمام وجود من.